မိုးဦးစံပယ္

Sunday, January 4, 2015

ေျပာင္းလဲသင့္တဲ့အမူအက်င့္မ်ား

ေျပာင္းလဲသင့္တဲ့ မေကာင္းတဲ့ကိုယ့္ရဲ႕ အက်င့္ေတြ ေျပာင္းလဲႏိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားရမယ္။

ဥပမာ...

မနက္ ေစာေစာအိပ္ယာထပ်င္းတာ

အိမ္ရွင္းရမွာပ်င္းတာ

တခါတေလ ျဖစ္ကတတ္ဆန္း၀တ္စားဆင္ယင္တတ္တာ

တေထာင္ ႏွစ္ေထာင္ကိုက်ေတာ့ ကပ္ေစးနည္းၿပီး ေသာင္းဂဏန္း၊ သိန္းဂဏန္းကိုေတာ့ မထင္မွတ္ဘဲသံုးမိတာ.

အသံုးစရိတ္ သတ္မွတ္မထားဘဲသံုးမိတာ (အထူးသျဖင့္ ခရီးထြက္ရင္)

ေဒါသထြက္မိရင္ ထိန္းလို႕မရတတ္တာ။

တခုခု ျဗစ္ေတာက္ျဗစ္ေတာက္ေျပာမိရင္ မရပ္ႏိုင္တာ။

ကိုယ္လုပ္သမွ် ဆံုးျဖတ္သမွ် မွန္တယ္ထင္တာ.

....
....

အိုးးး ခ်ေရးမိေတာ့ငါမေကာင္းတာေတာ္ေတာ္မ်ားပါလား။

Monday, January 13, 2014

27th SEA Games ႏွင့္ မရည္ရြယ္ခဲ့ေသာ သဲတပြင့္ (၁)

ခုေနမ်ား ဘေက်ာက္တို႕ ရွိေနရင္ ပါေလရာ မယ္မိုးဦးကိုဘာေျပာအံုးမလဲမသိ။

လြန္ခဲ့တဲ့ (၂) ႏွစ္ မယ္မိုးဦးရြာျပန္ၿပီးအလုပ္စလုပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ၾကားရတဲ့သတင္းတပုဒ္က ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ SEA Games လုပ္မတဲ့ေလ။ တီဗြီသရဲ မယ္မိုးဦးက ဟိုအိုလံပစ္ ဒီအိုလံပစ္ ဖြင့္ပြဲေတြ ပိတ္ပြဲေတြကို အားတက္သေရာ ေစာင့္ၾကည့္ေနက်၊ အင္တာနက္မွာေရးတဲ့ ေဘဂ်င္းအိုလံပစ္က ဘယ္လို၊ လန္ဒန္အိုလံပစ္က ဘယ္လို၊ စသျဖင့္ သတင္းေတြ ဟိုစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္ေလွ်ာက္ဖတ္ ေနက် ဆုိေတာ့ အမေလး ကိုယ့္တိုင္းျပည္မွာ လူေတြက ဒီေလာက္ က်ပ္တည္းေနတာ SEA Games ကိုပိုက္ဆံေတြ ဒီေလာက္ အကုန္ခံၿပီးလုပ္ဖို႕စဥ္းစားႏိုင္ေသးတယ္ .... ဘလာ...ဘလာေပါ့။

ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ မယ္မိုးဦး အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ေနရာက အားကစားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္တခုနဲ႕ မျဖစ္မေန ပတ္သက္ဖို႕ျဖစ္လာတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္မလုပ္ခ်င္တဲ့အလုပ္တခုကို မလုပ္ဘဲေနလို႕ရေအာင္ နည္းလမ္းသံုးလိုက္ေတာ့ မယ္မိုးဦး တေယာက္ လြတ္ရာကၽြတ္ရာကိုေရာက္သြားၿပီး ထဲထဲ၀င္၀င္ ပတ္သက္စရာမလိုခဲ့ဘူး။ လိုအပ္တဲ့ အားကစားပစၥည္းမွာရတာတို႕၊ တျခားႏိုင္ငံကအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ေတြနဲ႕ ဆက္သြယ္တာတို႕စတဲ့ ရုံးလုပ္ငန္းနည္းနည္းပါးပါး ေလာက္ပဲ လုပ္ခဲ့တယ္။

SEA Games လဲတျဖည္းျဖညး္နီးလာပီး အလုပ္ေတြပိုပိုရႈပ္လာေပမယ့္ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ ရင္ခုန္စရာမေကာင္းခဲ့ပါဘူး။ ဖြင့္ပြဲ ဆိုတာႀကီးကိုလဲ ေနျပည္ေတာ္အထိသြားႀကည့္ရေလာက္ေအာင္ မတက္ၾကြလို႕ အားလံုးအတြက္ စီစဥ္ေပးၿပီး ကိုယ္ကေတာ့ အိမ္မွာတီဗြီကေနပဲ ေ၀ဖန္ေရးနဲ႕ ေလကန္ေရးေပါ့။ ဖြင့္ပြဲကို ၾကိဳးစားပမ္းစား အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီးလာၾကည့္တဲ့ စလံုးက ေဘာစိကေတာင္ နင္ကဆီးဂိမ္းကို သပိတ္ေမွာက္တာလား ဘာလား လာေမးေနေသးတယ္။ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္မွ မရွိပါဘူးလို႕။ အပင္ပန္းခံ သြားၿပီး ၾကည့္ရေလာက္ေအာင္ စိတ္မ၀င္စားလို႕ပဲလို႕ေျပာ လိုက္ေတာ့ သိပ္ေတာ့ ေက်နပ္ပံုမရဘူး။

ဇာတ္လမ္းက ဖြင့္ပြဲၿပီး မွစတာ။ ေနျပည္ေတာ္မွာ ဖြင့္ပြဲႀကီး၀ွဲခ်ီးက်င္းပၿပီးေပမယ့္ အားကစားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ေတြ ကိုယ္တိုင္ကလဲ ကိုယ့္အားကစားနည္းအလိုက္ ဖြင့္ပြဲလုပ္တဲ့ထံုးစံရွိတယ္ဆိုပဲ။ ဒါနဲ႕ပဲ လုပ္မယ့္လုပ္ သူမ်ားေအာက္က်ေတာ့ မခံဘူးဆိုၿပီး ကိုယ့္ထက္အရင္ ဖြင့္ပြဲလုပ္တဲ့တျခားအားကစားနည္းတခုကို သြားၾကည့္ျပီး အတုခိုးရေတာ့တာပဲ။

သူမ်ားကိုလည္းသြားအတုခိုးေသး၊ သူမ်ားအားနည္းခ်က္ေတြကိုလဲရွာလိုက္ေသး။ အၾကံတူေနာက္လူသာ စျမဲဆိုတဲ့စကားပံုလိုေပါ့။ အဲဒီ့အထိလဲ ႏိုင္ငံခ်စ္စိတ္ဆိုတာကိုသတိမျပဳမိသလို၊ SEA Games ကိုအားေပးခ်င္စိတ္လဲ မရွိေသးတာ အမွန္ပဲ။ ကိုယ္လုပ္တဲ့အလုပ္တခုကို အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုတဲ့စိတ္တခုနဲ႕ပဲ စိတ္ပင္ပန္းလူပင္ပန္းခံၿပီး အၾကိဳညစာစားပြဲနဲ႕ ကုိယ့္အားကစားနည္း ဖြင့္ပြဲေလးကို စီစဥ္ေပးခဲ့တယ္။

ဒါေပမယ့္ ဖြင့္ပြဲမတိုင္မီ အၾကိဳညစာစားပြဲမွာ အိမ္ရွင္ႏိုင္ငံရဲ႕ အားကစားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကလူအေနနဲ႕ တျခားႏိုင္ငံက ၿပိဳင္ပြဲ၀င္အားကစားသမားေတြကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ဧည့္၀တ္ေက်ေအာင္ ၾကိဳးစားေနရင္း ကိုယ္အတၱေလးကို ကိုယ္ျပန္ျမင္လိုက္ရတယ္။ ညစာစားပြဲလုပ္ေနတံုး အာရွအဖြဲ႕ခ်ဳပ္က တာ၀န္ရွိသူေတြရဲ႕အစီအစဥ္အရ ၿပိဳင္ပြဲ၀င္ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံခ်င္းစီ စင္ျမင့္ေပၚတက္ၿပီး သီခ်င္းတပုဒ္စီဆိုခိုင္းေတာ့ သူမ်ားႏိုင္ငံေတြက သူတို႕ဟာသူတို႕ ဘာေတြဆိုမွန္းေတာ့မသိဘူး။ နားေထာင္လို႕ေတာ့ေကာင္းသား။ ......... အားကစား ကမၻာကိုလႊမ္းရမည္..... ဆိုတာမ်ိဳးေတြပါရင္လဲ ပါမွာေပါ့ေနာ္။ ကိုယ္မွနားမလည္တာ။ ကိုယ့္ျမန္မာအသင္းအလွည့္က်ေတာ့ စိတ္ပူမိသား။ ညီညီညာညာမွ ဆိုႏိုင္ပါ့မလား။ တျခားႏိုင္ငံ သီခ်င္းေတြလို႕မွ တက္တက္ၾကြၾကြရွိပါ့မလားလို႕ေလ။

ကိုယ္နဲ႕သိပ္ရင္းႏွီးမႈမရွိတဲ့ ျမန္မာအသင္းအားကစားသမားေလးေတြရဲ႕ ျမန္မာ .... ျမန္မာ တို႕ျမန္မာ ႏိုင္ၿပီ၊ ျမန္မာႏိုင္ၿပီေဟ့.... ဇြဲမာန္၀င့္ခ်ီ.. တို႕ျမန္မာႏိုင္ၿပီ... လို႔လဲၾကားလိုက္ေရာ အခုတကယ္ပဲ ႏိုင္ေနတဲ့ အတိုင္း စိတ္ဓါတ္ေတြ တက္ၾကြသြားလိုက္တာ... သူတို႕နဲ႕အတူ ဘယ္အခ်ိန္က လုိက္ဆိုေနမိမွန္းမသိဘူး။ တေၾကာ့ၿပီးတေၾကာ့ လည္ေခ်ာင္းေတြနာလာတဲ့အထိ။ အဲဒီသီခ်င္းေလးက တီဗြီကလႊင့္လားမလႊင့္လားေတာ့ မသိဘူး။ ဘယ္သူေရးၿပီး ဘယ္သူဆိုတာလဲမသိဘူး။ ဒါေပမယ့္ နားထဲစြဲလြယ္ၿပီး ႏွစ္ခါေလာက္ နားေထာင္ လိုက္တာနဲ႕ လုိက္ဆိုလို႕ရသြားေရာ။ စိတ္အားတက္ၾကြဖို႕လဲေကာင္းတယ္။ အားကစားသမားေတြေရာ အားေပးတဲ့ပရိသတ္ေရာ ၿပိဳင္ပြဲတေလွ်ာက္ ဒီသီခ်င္းပဲဆိုၿပီး အားေပးၾကတာ။

ဒါနဲ႕ပဲညစာစားပြဲၿပီးခါနီးက်ေတာ့ အားကစားသမားေလးေတြက အမွတ္တရဓါတ္ပံုေတြရိုက္ၾက၊ အခ်င္းခ်င္း ႏႈတ္ဆက္ၾကလုပ္ေနတံုး အင္ဒိုနီးရွားအဖြဲ႕က အားကစားသမားေတြက ျဗံဳးဆို အုပ္စုလိုက္ ခ်ာခ်ာလိုမိ်ဳးကကြက္ တခုစၿပီး ကပါေလေရာ။ အစက.. ကုိယ္ေတြကသေဘာ မေပါက္ေသးဘူး။ ေနာက္မွ ေဘးက ညီမေလးတေယာက္ဆီဖုန္း၀င္လာ ၿပီးသူကလွမ္းေျပာတယ္။ အမေရ.. ျမန္မာေဘာလံုးအသင္းကေတာ့ သြားျပီဆိုမွ သေဘာေပါက္လိုက္တယ္။ ပထမေတာ့ အားကစားစိတ္ဓါတ္ကိုၾကိဳးစားေမြးပီး မုဒိတာပြါးဟန္ေဆာင္ လိုက္ေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အိမ္ရွင္ကိုမွအားမနာ သူတို႕အဲေလာက္ေပ်ာ္ပြဲဆင္ေနေတာ့ မရႈစိမ့္စြာနဲ႕ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ လူၾကီးေတြကို သြားခၽြန္တြန္းလုပ္တာေပါ့။ ပြဲသိမ္းဖို႕ေကာင္းၿပီလို႕။ အဲလိုအားကစား စိတ္ဓါတ္ရွိတာေနာ္။

ပထမဆံုး ေရႊတံဆိပ္ရခ်ိန္ကိုေတာ့... အပိုင္း (၂)

Wednesday, August 28, 2013

တိတ္တိတ္ေလး

အားတက္သေရာ အိတ္ေမွာက္ဖာသြန္ေနတဲ့ ေပ်ာ္စရာ ဘေလာဂ့္ေလးေတြကို၀င္ဖတ္ရင္း မယ္မိုးတေယာက္လဲ ကိုယ့္ဘေလာဂ့္ေလး ကိုယ္ျပန္အသက္သြင္းခ်င္စိတ္ ေပၚလာမိပါတယ္။ တိတ္တိတ္ေလးေပ်ာက္ေနၿပီး တိတ္တိတ္ေလးပဲျပန္လာပါၿပီ။

ဘေလာ့ဂ္မေရးျဖစ္တဲ့အခ်ိန္ေတြကို ကိုယ့္အတြက္ေရာ အမ်ားအတြက္ပါ အက်ိဳးရွိမယ့္အလုပ္ေတြ ပိုလုပ္ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႕ ထင္ထားခဲ့ေပမယ့္ တကယ္တမ္းေတာ့ ထင္တိုင္းမေပါက္ခဲ့ပါဘူး။ စာနည္းနည္း ပိုဖတ္ျဖစ္တာပဲရွိပါတယ္။

ခုေတာ့ ဘေလာဂ့္ေလးကိုပဲ ကိုယ့္ရဲ႕ရင္ဖြင့္ရာ ဒိုင္ယာရီလိုသေဘာထားၿပီး ဆက္ေရးပါေတာ့မယ္။ အရင္တံုးကေတာ့ အိမ္နဲ႕ေ၀းေနရတယ္ဆိုၿပီး အလြမ္းေျပဓါတ္ပံုေလးေတြတင္ရင္း ဓါတ္ပံုအေၾကာင္းျပဳ ၿပီး ေရးခ်င္တာေလးေတြ ေရးခဲ့ပါတယ္။ ခုေတာ့ အိမ္လဲျပန္ေရာက္ၿပီဆိုေတာ့ လြမ္းတာကိုလဲ စာဖြဲ႕လို႕မရေတာ့။

လြန္ခဲ့တဲ့သံုးႏွစ္ေလာက္တံုးကေတာ့ ေမာ္နီတာစကရင္မွာ ၀က္သားတုတ္ထိုးပံုတို႕၊ ရွမ္းေခါက္ဆြဲပံုတို႕၊ ငါးထမင္းနယ္ပံုတို႕ျမင္လိုက္တာနဲ႕သြားရည္ေတာက္ေတာက္က်ၿပီး ေမာ္နီတာႀကီးကိုပဲေကာက္၀ါးရေတာ့မလိုလို၊စီးတီးေဟာလ္ပဲ ေျပးရေတာ့မလိုလို၊ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲပဲ၀င္ၿပီး ရွိတာေလးနဲ႕ အုိးနင္းခြက္နင္း ခ်က္စားရေတာ့မလိုလို ျဖစ္ခဲ့ရာက ခုေတာ့ ကံဇာတာတလွည့္ေျပာင္းလို႕ အိမ္ခ်က္၊ ဆိုင္ခ်က္ ၾကိဳက္တဲ့အခ်ိန္စားနဲ႕ အေတာ္ဇိမ္က်ေနပါတယ္။

ဘူးသီးခ်ဥ္ရည္က်ဲနဲ႕ ငါးဖယ္ဆုပ္၃လံုး၊ ခ်ဥ္စုတ္လန္ေနတဲ့ ကင္ပြန္းခ်ဥ္ရြက္ခ်ဥ္ဟင္းနဲ႕ ၀က္သားႏွပ္၂တံုး၊ က်ဲေတာက္ေတာက္ပဲနီေလးဟင္းနဲ႕ ၾကက္သားဟင္း၊ ကန္ဇြန္းရြက္ေၾကာ္နဲ႕ ဘဲဥကုလားဟင္း စတဲ့ အခုရံုးကေကၽြးတဲ့ ေန႕လည္စာကုိသူမ်ားေတြက ေစာဒကအမ်ိဳးမ်ိဳးတက္ေနခ်ိန္မွာ ကိုယ္ကေတာ့ ထမင္းတပန္းကန္ေတာ့ ဘယ္လိုကုန္သြားမွန္းမသိဘူး။ မယ္မိုးစားႏိုင္တယ္ေနာ္လို႕ တအံ့တၾသ ဆိုလာသူေတြကို တပင္တပန္းမရွင္းျပေတာ့ပါဘူး။ တေန႕တေန႕ ဖုေကာ့ဒ္ထဲမွာ တလည္လည္နဲ႕ဘာစားရမွန္းမသိဘဲ ေယာင္လည္လည္ျဖစ္ေနတဲ့ ေန႕လည္ ထမင္းစားခ်ိန္ေတြကို ျပန္သတိရမိရင္ အခုလို ဗမာထမင္းနဲ႕ဟင္း ကို ကုိယ္ဆာေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ထမင္းပြဲ ေရွ႕ေရာက္စားေနရတာ ကိုယ့္အတြက္ဘယ္ေလာက္အဆင္ေျပမွန္း သူတို႕မသိဘူး။

မုန္ဟင္းခါးစားခ်င္ၿပီး မုန္႕ဖတ္၀ယ္ဖို႕/ ျပဳတ္ဖို႕ အခ်ိန္မေစာင့္ႏိုင္လို႕ ရယ္ဒီမိတ္မုန္႕ဟင္းခါးတအိုးခ်က္ၿပီး ထမင္းၾကမ္းနဲ႕ ျမိန္ရည္ရွက္ရည္စားခဲ့တာေတြ၊ ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္ထဲကို ပုဇြန္ေၾကာ္ထည့္ေရေရာျပီး ခ်ဥ္ေပါင္ဟင္းလုပ္စားခဲ့တာေတြ သူတို႕ သိရင္ ေရာမေရာက္ရဲ႕နဲ႕ ေရာမလိုမက်င့္ႏိုင္ဘူးလားလို႕ ေမးရင္လဲ ခံရမွာပဲ။ အခုေတာ့လည္း အမွတ္ရစရာအျဖစ္အပ်က္ေလးေတြပါပဲ။ အရင္တံုးကေတာ့ အဲဒါဟာ ဘ၀ကို ရုန္းကန္ေနရတာပဲလို႕ကို ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ကိုေတြးပစ္လိုက္တာ။

ဆန္ထုတ္သယ္၊ ဆီပံုး၀ယ္၊ ၾကက္သြန္အိတ္ဆြဲခဲ့ရတဲ့ေန႕ေတြနဲ႕ ယွဥ္ၾကည့္လိုက္ရင္ အခုက တကယ္ကို ဂြတ္လိုက္ဖ္ပါဘဲ။ အရင္တံုးက အဆင္သင့္ရခဲ့တာေတြကိုတန္ဖိုးမထားတတ္ခဲ့တာ ကိုယ္တုိင္မလုပ္မျဖစ္ ဆိုတဲ့အေျခအေနနဲ႕ၾကံဳၿပီးမွဘဲ တန္ဖိုးထားရေကာင္းမွန္းသိပါတယ္။

အရင္တံုးကလဲ စာေရးရင္ ဟုိေရာက္ဒီေရာက္။ ခုလဲ ဟုိေရာက္ဒီေရာက္စာစုပါပဲ။

Sunday, November 21, 2010

အင္းေလးမိသားစု ကထိန္ပေဒသာပင္အလွဴ

၂၀၁၀ ႏို၀င္ဘာ (၂၁)ရက္ေန႕ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႕မွာ က်င္းပခဲ့တဲ့ စကၤာပူႏိုင္ငံ ၀ရဓါတု ရတနာရာမအသင္းေတာ္ ဓါတ္ေတာ္တိုက္ စုေပါင္းမဟာဘံုကထိန္ သကၤန္းဆက္ကပ္လွဴဒါန္းပြဲမွာ ပါ၀င္လွဴဒါန္းခဲ့တဲ့ အင္းေလးမိသားစုရဲ႕ ပေဒသာပင္အလွဴ ဓါတ္ပုံေလးေတြပါ။

အင္းေလးမိသားစုရဲ႕ ပေဒသာပင္ပါ။

ကထိန္ပြဲက်င္းပရာ Yeo Building ကို ပေဒသာပင္ေတြလွည့္ဖို႕ေနရာယူေနၾကတာပါ။

စကၤာပူရဲ႕ ကြမ္းေတာင္ကိုင္ပန္းေတာင္ကိုင္မ်ား။

ကြမ္းေတာင္ကိုင္၊ ပန္းေတာင္ကိုင္ေတြျပီးေတာ့ ပေဒသာပင္ေတြ အစဥ္အလိုက္ေနရာယူျပီး Yeo Building တပတ္ပတ္ၾကၾကတယ္။

...မကလဲတီး...ကလဲတီး၊ ....မတီးလဲက...တီးလဲက။ တီးတဲ့လူကတီးမွေတာ့ ဓါးသိုင္း၊ တုတ္သိုင္းမကရရင္ေတာင္ လက္သုိင္းပဲကမယ္။

ပအို၀့္အဖြဲ႕က ယူလာတဲ့အတီးပစၥည္းေတြငွားျပီးတီးၾကေသးတယ္။ ရွမ္းျပည္နယ္ကတုိင္းရင္းသားေတြရဲ႕ ရိုးရာတူရိယာေတြထဲမွာ အိုးစည္၊ လင္းကြင္း၊ ေမာင္း စတာေတြပါ၀င္ျပီး အရြယ္အစား အနည္းငယ္ကြာျခားခ်က္ရွိေပမယ့္ အေျခခံအားျဖင့္ တူညီၾကပါတယ္။ ဒီေန႕ေတာ့ သူတို႕လဲ သယ္ရလြယ္ေအာင္နဲ႕တူပါတယ္။ အိုးစည္ - ၁လံုး၊ လင္းကြင္း - ၁ခုပဲပါေပမယ့္ ေမာင္းကေတာ့ ငါးလံုးေျခာက္လံုးေလာက္ကို ယူလာပါတယ္။ အိုးစည္ကလဲ တီးရလြန္းလို႕အသံကသိပ္မထြက္ေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ရွိတာနဲ႕ တီးၾက၊ ေပ်ာ္ၾကတာပဲ။

အင္းဆားအဖြဲ႕၀င္တခ်ိဳ႕။

Sunday, November 14, 2010

ပန္းခရမ္းျပာ

ငါတို႕ရဲ႕...
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေရာင္ျခည္

ပန္းခရမ္းျပာ။

ငါတို႕ရဲ႕...
တရားမွ်တမႈအတြက္
ပန္းခရမ္းျပာ။

ငါတို႕ရဲ႕...
လမ္းျပၾကယ္
ပန္းခရမ္းျပာ။

ငါတို႕ရဲ႕
ႏွလံုးသားထဲက သူရဲေကာင္း
ပန္းခရမ္းျပာ။

ပန္းခရမ္းျပာနဲ႕အတူ ပန္းတခင္းလံုး လြတ္လပ္စြာဖူးပြင့္ေ၀ဆာမယ့္ေန႕ကို အျမန္ဆံုးေရာက္ပါေစ။
ဒါဟာ.....ငါတို႕ရဲ႕ အျပင္းျပဆံုးဆႏၵ။

Saturday, July 31, 2010

ပန္းကမၻာေမွ်ာ္စင္ - ၁

ခြင့္ရတဲ့အခ်ိန္ေလးထဲမွာသြားေဆးခန္းေျပးလုိက္၊ မ်က္မွန္ေျပးလုပ္လိုက္ နဲ႕အလုပ္ရႈပ္ေနတဲ့ၾကားထဲ အေဖာ္ေကာင္းလို႕ ျပင္ဦးလြင္ကို ၂ရက္သြားလည္ လိုက္ေသးတယ္။ ျပင္ဦးလြင္ကျပန္အဆင္းမွာေတာ့ က်န္တဲ့လူေတြက မႏၱေလးကို ဆက္ဆင္းေပမယ့္ ဒီတခါ စိတ္အလုိမလိုက္ေတာ့ဘဲ တေယာက္ထဲ ရန္ကုန္ျပန္ဆင္းလာခဲ့ရတယ္။

ျပင္ဦးလြင္ကိုပထမဦးဆံုးအၾကိမ္ေရာက္ဖူးတဲ့ ကိုးတန္းေက်ာင္းသူဘ၀ကစျပီး၊ ေရာက္တိုင္းေရာက္တိုင္း ပိတ္ခ်င္းေျမွာင္မွာ၊ ေပြးေကာက္ေရတံခြန္မွာ၊ ရုကၡေဗဒဥယ်ာဥ္ထဲမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ရိုက္ေပးလိုက္၊ ကုိယ္ကအရိုက္ခံလိုက္၊ ပန္းပံုေတြ၊ ရႈခင္းပံုေတြခ်ည္းပဲေရြး ရိုက္လိုက္နဲ႕ ျပင္ဦးလြင္သြားရျခင္းရဲ႕ရည္ရြယ္ခ်က္၅၀%ေလာက္က ဓါတ္ပံုရိုက္ဖို႕က်ေနတာပဲ။

ျပီးေတာ့ပံုေတြၾကည့္ျပန္ေတာ့လည္း ထူးမျခားနားပဲ။ပန္းျခံဳေလးနားမွာ ရီက်ဲက်ဲနဲ႕ငုတ္တုတ္ေလး ထုိင္မယ္။ ကိုယ့္ဟာကိုေတာ့ မခို႕တရို႕ေလးျပံဳးေနတယ္ထင္တာပဲ။ ပန္းေလးေတြနဲ႕ အလွခ်င္းျပိဳင္ေနတယ္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အျပံဳးကလြန္သြားျပီး ရီက်ဲက်ဲေျပာင္စပ္စပ္ပံုျဖစ္သြားတာ မသိလိုက္ဘူး။ ပံုကိုၾကည့္ျပီးအားေပးၾကပံုကနင္က ျခံဳထဲဘာ၀င္လုပ္ေနတာလဲတဲ့။ ျပံဳးစိစိနဲ႕ တစ္ရႈးေပပါလွမ္းေတာင္းေနတာ လားလို႕ေမးတဲ့လူကေမး။

သစ္ပင္ေအာက္မွာ လက္ေလးႏွစ္ဖက္ဆန္႕ျပီး ပိုစ့္ေပးေနတဲ့ပံုကိုေတာ့ ဗ်ိဳင္းေလးပံ်ေနတဲ့ အတိုင္းပဲတဲ့။

အံမယ္... ကိုယ္ကလည္း တခါတေလကဗ်ာဆန္ဆန္ေလး ပန္းခင္းထဲမွာပန္းေလးေတြကိုငံု႕ၾကည့္တဲ့ပံုမ်ိဳး ၾကိဳးစားပမ္းစား အိုက္တင္ထုတ္လိုက္ေသးတယ္။ ဒီပံုမ်ိဳးကိုေတာ့ လွတယ္တယ္တဲ့။ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ ့ဆံပင္ေတြကြယ္ထားေတာ့ မ်က္ႏွာကို မျမင္ရလို႕တဲ့။

ေနာက္ခံရႈခင္းက်ယ္က်ယ္မွာ ထီးေလးေဆာင္းျပီးေငးေနတဲ့၊ လူပံုကႏွမး္ေစ့ေလာက္ပဲပါတဲ့ပံုကိုေတာ့ ၾကိဳက္ၾကတယ္။ လူမပါရင္ ပိုေတာင္လွအံုးမယ္တဲ့။

ျပံဳးေနပါတယ္ဆိုမွေျပာင္စပ္စပ္နဲ႕လို႕တို႕၊ ခပ္တည္တည္ပံုနဲ႕အရိုက္ခံေတာ့လည္း လူမိုက္က်ေနတာပဲ။ တေလာကလံုး သူ႕လုပ္စာစားေနတဲ့ရုပ္၊ အဲဒီအခ်ိန္တံုးကနင့္ေျခေထာက္ကိုဘယ္သူတက္နင္းထားလို႕လဲ တို႕စသျဖင့္ အားေပးခံရတာမ်ား ရိုးေနျပီ။ ဒီ့ထက္အမူအရာလဲမလုပ္တတ္ဘူးေလ။ ဘယ္သူေတြဘယ္လို ေ၀ဖန္ေ၀ဖန္ကိုယ္ကေတာ့ ေရာက္ရာအရပ္မွာ ကင္မရာတကားကား သူမ်ားကိုလဲရိုက္၊ ကိုယ္တိုင္လဲ အရိုက္ခံနဲ႕ခရီးတခုကျပန္လာရင္ အိမ္ကလူေတြ အခ်ိန္ကုန္၊ မ်က္စိေညာင္းဖို႕သာျပင္ေတာ့။

ကို္ယ္က ဓါတ္ပံုျပရင္လဲ ရိုးရိုးမျပဘူး။ ဒါက ဘယ္မွာရိုက္ထားတာေလ၊ အဲတံုးက ဘယ္သူက ဘယ္လုိေျပာလို႕ ၀ိုင္းရီေနၾကတာ။ ျပီးေတာ့ ဘယ္ေနရာကို သြားတာ။ စသျဖင့္ ေနာက္ခံစကားေျပာကလဲ ထည့္လိုက္ေသးဆိုေတာ့ အိမ္ကလူေတြမွာ မ်က္စိေညာင္း၊ နားညည္းဖုိ႕သာျပင္ေတာ့။ ဒါေပမယ့္ ၀ယ္လာတဲ့ မုန္႕ေတြမ်က္ႏွာနဲ႕ေတာ့ ၾကည့္ေပးေဖာ္ေတာ့ရၾကသား။

ကိုယ္က ကင္မရာမင္းလုပ္ရရင္ေတာ့ လူေတြကိုပိုစ့္အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြထုတ္ခိုင္း၊ မိန္းခေလးေတြဆိုရင္ေတာ့ ေက်ာင္းသူဘ၀မိန္းထဲေရာက္ရင္ မလုပ္မျဖစ္၀တၱရားလို ဓါတ္ပံုဆရာေတြနဲ႕ ဓါတ္ပံုရိုက္တံုးက ေခ်ာေခ်ာလွလွေကာင္မေလးေတြဆိုရင္တကၠသိုလ္စိန္၀င္းေျပာေလ့ရွိသလို "ေကာက္ေၾကာင္းေလး ေပၚေအာင္ထိုင္..သမီး" ဆုိျပီးဆရာလုပ္လုိက္ေသး။

တခ်ိဳ႕ျမန္မာမင္းသမီးေတြျပကၡဒိန္ေတြ၊ ပိုစတာေတြရိုက္ရင္ရွိသမွ်ကိုေရွ႕ပစ္ေနာက္ပစ္၊အတင္းပစ္ျပက္ထုိင္ ရင္သာ မလွတာ၊ တခ်ိဳ႕သူေတြမ်ား နဂိုကလဲလွ၊ေနကလဲေနတတ္ ေတာ့ သူ႕ဟာနဲ႕သူထုိင္ေနတာေတာင္ သဘာ၀က်က်ေလး ေကာက္ေၾကာင္းေလးေပၚျပီးလွေနတတ္တာေနာ္။

သူတို႕က ကိုယ့္ပံုကိုၾကည့္ရင္သာေ၀ဖန္တာ၊ ကိုယ္ရိုက္ေပးတဲ့ ပံုေတြေတာ့ ၾကိဳက္ၾကသား။ အင္းေလ...အားလံုးက သူတို႕ကိုယ္သူတို႕ဘယ္လုိေလး ပိုစ့္ထုတ္လိုက္ရမလဲပိုစိတ္၀င္စားၾကတာ။ သူတို႕ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္၊ မညည္းမညဴရိုက္ေပးတတ္တဲ့ သူကလဲ ကိုယ္ကလဲြျပီး ျပိဳင္ဘက္မရွိကိုး။

ဒီတခါေတာ့ခရီးသြားတာ အာရွတိုးရစ္မလုပ္ေတာ့ဘဲ သဘာ၀ရႈခင္းေတြကိုမ်က္စိနဲ႕ ႏွလံုးသားနဲ႔ပဲ ခံစားေတာ့မယ္ဆိုျပီး ကင္မရာယူမသြားခဲ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က ျပင္ဦးလြင္စလည္ပါျပီ ဆိုတဲ့မနက္ထဲက သူ႕(သူ႕အေဖဆီကမ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးျပီးမ,လာတဲ့) ကင္မရာ ကို္ယ့္လက္ထဲ၀ကြက္အပ္လိုက္ တာပဲ။ ကိုယ္ကလဲ ကိုယ္ပဲ။ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းမနက္ရွမ္းေခါက္ဆြဲစားတဲ့ဆုိင္က ပန္းေလးေတြလွေတာ့ မေနႏိုင္မထုိင္ႏိုင္ သြားစရိုက္မိတာ။

ဒီတခါသြားတဲ့အုပ္စုထဲမွာပါတာက ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ငါးႏွစ္ပတ္လည္(၄)ေယာက္ေလာက္ဆိုေတာ့ ကိုယ္တို႕နဲ႕ စာရင္ေတာ့ ခေလးေပါ့။ အဲဒီေတာ့လည္း ျပင္ဦးလြင္ ေရာက္တံုး ေရာက္ခိုက္ ဒင္းတို႕ေတြက အျပတ္ကိုရႈိုင္းျပီး ဓါတ္ပံုရိုက္မယ္ဆုိတာခ်ည္းပဲ။ ဒီပံုက ေကာင္မေလးကို ေပးဖို႕။ ဒီပိုစ့္နဲ႕က သူ႕ေကာင္မေလးပံုနဲ႕ ဖိုတိုေရွာ့ထဲမွာ ျဖတ္ညွပ္ကပ္လုပ္ဖို႕ဆိုျပီး ဘာပိုစ့္မွန္းမသိေပါက္ကရ ပိုစ့္ေတြကပါေသး။ အင္းေလ...ကိုယ္တို႕လဲ အဲလိုပဲငယ္ခဲ့ တာပဲေလ။

ကိုယ္ကလဲ ကိုယ့္အၾကံနဲ႕ကိုယ္။ သူ႕ကင္မရာ နဲ႕ဆို ပန္းပံုေလးေတြ ေကာင္းေကာင္းရိုက္လို႕ရႏိုင္တယ္ဆုိျပီး ေမ့ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီးယူထားလိုက္တာ။ တကယ္တမ္းေတာ့ ဒင္းတို႕ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ ပဲေပးသမွ်၊ ကုန္းလိုက္၊ ကြလိုက္၊ ဒူူးေထာက္လိုက္နဲ႕ ေမာ္ဒယ္ကိုကိုနဲ႕ ေမာ္ဒယ္မမ (၆)ေယာယ္ၾကားထဲမွာ ဟိုဘက္ကေခၚလိုက္၊ ဒီဘက္ကိုေျပးလိုက္နဲ႕ အင္း.... သူတို႕ဓါတ္ပံုရိုက္ေပးဖို႕အေရး ကိုယ္က တမင္ေတာင္ ခြင့္ယူျပီး လိုက္ေပးရတဲ့ အတိုင္းပဲ။ ဒီၾကားထဲ စကပ္တို၊ ဂါ၀န္တိုတို၀တ္ထားတဲ့မမမ်ားက ကိုယ့္ကို ဓါတ္ပံုျပန္ျပန္ရိုက္တာ အေရးမၾကီးဘူး။ တျခားအုပ္စုကိုပါ လွမ္းလွမ္းရိုက္ေနလို႕ဒင္းတို႕ကို သတိေပးရတာကတမ်ိဳး။

တကယ္တမ္းကေတာ့ ရိုက္လာတဲ့ ပံုေလးေတြကို ျပန္တင္ခ်င္တာပါ။ စကား နိဒါန္းခ်ီတာ နဲနဲရွည္သြားလို႕ ခြင့္လႊတ္ၾကပါ။

ပထမတရက္ကေတာ့ ျပည္ခ်စ္ဘုရား၊ ပိတ္ခ်င္းေျမွာင္၊ ဘၤီးအီးေရတံခြန္လို႕ေခၚတဲ့ ပြဲေကာက္ေရတံခြန္နဲ႕ အျပန္မွာ တရုတ္ဘံုေက်ာင္းနဲ႕ ႏွီးဘုရားကိုသြားၾကတယ္။ Van နဲ႕မဆံ့လို႕ Light Truck ကားပဲငွားသြားတာ တေနကုန္မွသံုးေသာင္းေပးရတယ္။

ေနာက္ရက္က်ေတာ့ ကန္ေတာ္ၾကီးရုကၡေဗဒဥယ်ာဥ္တခုထဲသပ္သပ္ သြားခဲ့တယ္။ မနက္ ၉နာရီေလာက္ ေရာက္ ေန႕လည္ ၂နာရီေလာက္ထိ အထဲမွာပဲ ေလွ်ာက္သြား၊ ဓါတ္ပံုေတြ ရိုက္ခဲ့တယ္။ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းမွာေဂါ့ဖ္ကားနဲ႕ တပတ္အရင္ပတ္တယ္။ မိနစ္ (၂၀)ကို ၈၀၀၀ေပးရပါတယ္။ နန္းျမင့္ေမွ်ာ္စင္ဘက္သြားရင္ေနာက္ထပ္၈၀၀၀တဲ့။ ကိုယ္ေတြကေတာ့ နန္းျမင့္ေမွ်ာ္စင္ကို ကိုယ့္ဟာကို လမ္းပဲေလွ်ာက္သြားေတာ့တယ္။ မိုးတဖြဲဖြဲရြာေနလို႕ ေမာ္ဒယ္ေတြစိတ္တိုင္းက် ပိုစ့္မေပးႏုိင္ခဲ့ဘူးလို႕ဆုိေပမယ့္ ပံု၃၀၀ေက်ာ္သြား ပါတယ္။ မိုးဖြဲဖြဲမွာကင္မရာမင္းကိုထီးေဆာင္း၊ ေမာ္ဒယ္မ်ားလဲထီးေဆာင္းျပီး ဇြဲ၊လံု႕လ၊ ၀ီရိယအျပည့္နဲ႕ ၾကိဳးစားခဲ့ၾကတာပါ။

ပံုေတြကေတာ့ သူတို႕ေတြလစ္တံုးေလး ကမန္းတမ္းရိုက္ထားတဲ့ ပံုေလးေတြတခ်ိဳ႕ပါ။ ဆိုလိုခ်င္တာကေတာ့ ေသခ်ာ ခ်ိန္ရိုက္ထားတာမဟုတ္ပါဘူးေပါ့ေလ။

ကားေပၚကေနရိုက္လုိက္ရလို႕ ၀ါးသြားတာက ႏွစ္ပံု။

ဒါေလးကေတာ့ ဟသၤာေလးတေကာင္ထဲေတြ႕လို႕ လွမ္းရုိက္လိုက္တာ။ ေ၀းသြားတယ္။

ဘယ္အခ်ိန္ေရာက္ေရာက္ ၾကည့္လို႕မ၀ဘူး။

ဒါကေတာ့ မိုးခိုရင္း ေကာ္ဖီေသာက္ရင္းနဲ႕ ဆိုင္ထဲကေနဆြဲရိုက္လိုက္တာ။

ကားနဲ႕စီးသြားေနရင္း သမင္ေလးေတြေတြ႕လို႕ရိုက္လိုက္တာ။

ေနာက္က၂ေကာင္က ဘယ္တံုးက ရန္ညွိဳးရန္စလဲမသိပါဘူး။ ဓါတ္ပံုရိုက္ေနခ်ိန္မွာပဲ ေနာက္ကေကာင္က ၀င္ေခြ႕လိုက္တာ။

အႏိုင္အရႈံးေပၚေအာင္မၾကည့္လိုက္ရဘူး။ ကားေမာင္းတဲ့ေကာင္ေလးက မိနစ္ (၂၀) အတြင္း တပတ္ျပည့္ေရးအတြက္ ကားေမာင္းထြက္သြားလို႕။

ဆက္ျပီး စားျမံဳ႕ျပန္ပါအံုးမယ္။

Friday, July 9, 2010

အိမ္အျပန္ (၂၀၁၀)

မနက္ျဖန္ဆိုရင္... ။ မနက္ျဖန္ဆိုရင္ ရန္ကုန္ေရာက္ေနျပီလို႕ ေတြးျပီးေပ်ာ္ေနလို႕ပါ။ လြန္ခဲ့တဲ့ေလးငါးလ ေလာက္က ရန္ကုန္ကအလုပ္တခုက လွမ္းေခၚျပီးထဲက စိတ္ကႏွစ္ခြျဖစ္ျဖစ္ေနတယ္။ ဟိုမွာဘဲ ျပန္လုပ္ရင္ေကာင္းမလား။ ဒီမွာဆက္ေနရင္ေကာင္းမလား။ ဟုိျပန္သြားျပီးရင္လဲ ေနာက္ပိုင္း ဒီကိုျပန္လာခ်င္ရင္ အဆင္ေျပပါ့မလား။ လူကေရြးခ်ယ္စရာရွိလာေတာ့ ဟိုလိုက ေကာင္းမလား၊ ဒီလိုက ပိုေကာင္းမလားနဲ႕ စိတ္ဒြိဟျဖစ္ေနမိတာ ေတာ္ေတာ္မေကာင္းတဲ့အက်င့္ပဲ။ အရင္က ေနသားက်ေနျပီးသားကို အခုမွပဲ ပိုျပီး အထီးက်န္လာသလိုလို၊ အိမ္ကိုပိုလြမ္းလာသလိုလို။ ဒါေပမယ့္ ဟိုမွာက်ျပန္ေတာ့လဲ အလုပ္နဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ကိုယ္သည္းမခံခ်င္တဲ့ ကိစၥေတြကို ေရွာင္လႊဲလို႕မရႏိုင္ဘူးဆိုတာလဲသိေနျပန္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က်ရင္ အလုပ္ကိုအဆင္ေျပေအာင္လုပ္ေနရရရင္းစိတ္ေတြတို၊ စိတ္ဓါတ္ေတြက်မွာလဲ ကိုယ္ဟာကို ေသခ်ာသိေနတယ္။

ေနာက္ဆံုးဒီမွာပဲဆက္ေနျဖစ္ဖုိ႕ ေရြးလိုက္ပါတယ္။ အိမ္ကိုလြမ္းတဲ့ကိစၥ(အိမ္ကိုခ်ည္းပဲ လြမ္းတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ အစားအေသာက္၊ ဟိုမွာေနရတာ၊ သြားရတာအားလံုးကို လြမ္းတာ) အဲဒီအတြက္ကေတာ့ ခြင့္ရတိုင္း ျပန္မယ္။ ပိတ္ရက္ရွည္ရွိတိုင္းျပန္မယ္။ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ဒစ္စေကာင့္ခ်တိုင္းျပန္မယ္။ အဲလို ေတြးမိျပန္ေတာ့လည္း စိတ္က နဲနဲေပ်ာ္သြားသလို။ လြမ္းတဲ့ထဲမွာပါတာေတြက ေဒၚရိတ္ၾကီးကခံုပုေလး၊ တရုတ္တန္းက မာလာဟင္း၊ ဇက္ဖာက ၀က္သားတုတ္ထိုး၊ ျမိဳ႕မေက်ာင္းလမ္းက ေကြ႕က်တ္၊ ေက်ာက္ေျမာင္းက ပုဇြန္ခြက္ေၾကာ္သုပ္၊ ၾကက္အူသုပ္၊ ေရႊေညာင္ပင္ ၾကက္သားသုပ္ etc.၊ စားစရာမွာရင္အလြန္တရာမွၾကာတဲ့၀ိုင္...၊ ပီးေတာ့ ေအာ္ခ်င္တိုင္းေအာ္လို႕ရတဲ့ အမ္ 3၊ ဂ်ီးမ်ားခ်င္တိုင္းမ်ားလို႕ရတဲ့ ရန္ကင္းက ဆံပင္ညွပ္ဆိုင္၊ ဒီမွာထက္ေစ်းသက္သာတဲ့ dental Clinic ...လြမ္းရတာေတြ အမ်ားၾကီးပါ။

တကယ္တမ္း ေနာက္ပိုင္း ခဏခဏျပန္ျဖစ္မျပန္ျဖစ္ မေသခ်ာေပမယ့္ ဒီတခါေတာ့ ခြင့္ယူလို႕လဲ အဆင္ေျပ၊ တျခားအေၾကာင္းေတြလဲတိုက္ဆိုင္ေနေတာ့ စိတ္ကုူးကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္သြားပါတယ္။ တကယ္တမ္းေနမယ္ဆိုရင္ ဟိုမွာ ၁၆ရက္ေလာက္ေနလို႕ရေပမယ့္ ဘတ္ဂ်က္ေခၽြတာတဲ့အေနနဲ႕ ၂ပတ္ လက္မွတ္ပဲ၀ယ္ျပီး ၁၄ရက္ပဲေနမယ္လို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။

၁လလက္မွတ္ဆိုရင္ ၄၀ေလာက္ပိုေပးရမွာေလ။

ခဏခဏဂဒီးဂဒီး ျပန္မယ္ဆိုရင္ ခါတိုင္းလိုေတာ့သူမ်ားေတြအတြက္လက္ေဆာင္ေတြ၀ယ္ႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဖူးလို႕ စဥ္းစားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆြဲေဆာင္ မႈေတြကတယ္မ်ားသကိုး။

သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ Orchard ေရာက္ေတာ့

- Mango ကို ဒီေစ်းနဲ႕ရတာ ၀ယ္သင့္တယ္ -

- Esprit က discount ၅၀% + ၂၀% (for minimum 3items) + 10% membercard - မူရင္းေစ်း ၆၉.၉၀ ဆိုအဲလိုခ်ေတာ့ ဘယ္ေလာက္မွ မက်ေတာ့ဘူး။ နင္ဗမာေငြ၂ေသာင္းေလာက္နဲ႕ esprit ေပးရတာတန္တယ္ -

တေယာက္ထဲ ေန႕လည္စာထြက္စားရင္း..........

- ဒီအသား၊ ဒီ ဒီဇိုင္းကို ၁၀ ဆို တန္တယ္။ (.... နဲ႕ဆိုရင္လိုက္မယ္)

- ဒီခါးပတ္က တခုငါးက်ပ္၊ ၃ခုတဆယ္။ (ဟိုမွာ ခေလးေတြ ၾကိဳက္မွာ)

- ဟိုတေယာက္ကေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းနီသရဲ။ (အင္း ၀ယ္အံုးမွ )

Bodyshop

- ရန္ကုန္မွာဒီမွာထက္ ေစ်းအရမ္းၾကီးတယ္လို႕ေျပာတယ္။ အခု buy two, get three ဆိုေတာ့ သိပ္မက်ပါဘူးေလ။ ....နဲ႕ .... က ေဘာ္ဒီလိုးရွင္းၾကိဳက္တာ။ (ေကာက္ထည့္)

Isetan Sales

မီးဖိုေခ်ာင္သံုးေတြ၊ အိမ္သံုးပစၥည္းေတြျမင္တိုင္း ေမေမ့အတြက္၀ယ္ေပးခ်င္ေပမယ့္ပံုမွန္ေစ်းဆို၀ယ္ဖို႕ မစဥ္းစားပါဘူး။ အခုဒစ္စ္ေကာင့္ခ်တဲ့အခ်ိန္ မွမ၀ယ္ရင္ ဘယ္ေတာ့မွ ၀ယ္ျဖစ္ေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။ (သမီးလိမၼာေလး...)

ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕အိမ္အျပန္ခရီးက ထံုးစံအတိုင္း လတ္ေဂခ်္႕ (၂)လံုးအျပည့္၊ handcarry တဆြဲ နဲ႕ပါပဲ။ ဒါေတာင္ Check In ၀င္ျပီးရင္ အထဲမွာ ၀ယ္ဖို႕ေတးထားတာေတြရွိေသးတယ္။

ဒီေန႕ရုံးက လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္တေယာက္နဲ႕ စကားစပ္မိလို႕ေျပာရင္း .. ေစ်း၀ယ္ရတာ၊ပတ္ကင္လုပ္ရတာနဲ႕ ငါပင္ပန္းေနျပီ ဆုိေတာ့ သူေျပာတာေလးကို သေဘာက်မိတယ္။ မိုးဦး...နင္ဘာမွစိတ္ပင္ပန္းမေနနဲ႕။ ေနာက္ဆံုး နင့္ပတ္စ္ပို႕နဲ႕ ေလယာဥ္လက္မွတ္ပါရင္ ျပီးေရာမဟုတ္လားတဲ့။ ဟုတ္တယ္ေနာ္....အိမ္ျပန္ဖုိ႕ခရီးမွာ အေရးၾကီးဆံုးက ဒီ ၂ခုပဲေလ။ အဲ...ဟိုေရာက္ရင္ သံုးဖို႕ ပိုက္ဆံေလးလဲပါရမွာေပါ့။